Collega’s werkten onvermoeibaar om alles goed te regelen: van het vullen van zandzakken tot het veiligstellen van materialen en het zorgvuldig overdragen van patiënten. Hoe beleefden zij die dagen van spanning, improvisatie en samenwerking? Vijf medewerkers blikken terug.
Danny Craenmehr – beveiliger
Samen met collega’s zette Danny het terrein af, ving ambulances op en hield wegen vrij. Tegelijk moest hij voorkomen dat mensen uit nieuwsgierigheid te dichtbij kwamen. “Zelfs midden in de nacht moesten we ramptoeristen wegsturen.”
Inge de Leeuw – communicatieadviseur
“Iedereen wilde z.s.m. alle informatie hebben. We schakelden met medewerkers, patiënten, familieleden, pers en overheid. Tegelijk moest ik thuis ook evacueren.”
Lees hier het verhaal van Inge de Leeuw, communicatieadviseur.
Shayenne Geuns – physician assistant
Shayenne hielp als verpleegkundige, patiënten met het inpakken van hun spullen. “Bij iedere patiënt die met de ambulance vertrok voelde ik opluchting. Je wist: weer iemand veilig onderweg.”
Lees hier het verhaal van Shayenne Geuns, destijds verpleegkundige oncologie.
Frits Aarts – chirurg-oncoloog
“Na mijn laatste operatie op vrijdag deden we onze operatiehandschoenen uit en trokken we werkhandschoenen aan om zandzakken te vullen. Dat schakelen voelde logisch, juist omdat in acute situaties snel handelen vanzelfsprekend is.”
Harm Oirbans – technicus medisch instrumenten
”We moesten veel tillen en improviseren onder tijdsdruk, om alles zo goed mogelijk te beschermen tegen het water.” Samen met collega’s stelde Harm in de kelder van het ziekenhuis alle medische apparatuur veilig.
Lees hier het verhaal van Harm Oirbans, technicus medisch instrumenten
Terugblik op het hoogwater bij VieCuri, juli 2021
