“Binnen de beveiliging en bedrijfshulpverlening is het contact altijd kort en direct. Zodra de oproep kwam, wist iedereen: als je kan komen, dan kom je.”
Veel collega’s meldden zich om te helpen, behalve degenen die thuis zelf maatregelen moesten treffen vanwege het stijgende water. Rond en in het ziekenhuis ontstond snel een strak georganiseerde operatie waarin beveiliging een zichtbare rol speelde.
Samen met collega’s zette Danny het terrein af met linten en hekken, ving ambulances op en hield toegangswegen vrij. Tegelijk moest er worden voorkomen dat mensen uit nieuwsgierigheid te dichtbij kwamen. “Er waren, ondanks alle waarschuwingen, toch veel mensen die kwamen kijken. Ook midden in de nacht moesten we ramptoeristen blijven wegsturen.”
Samen met collega’s zette Danny het terrein af met linten en hekken, ving ambulances op en hield toegangswegen vrij. Tegelijk moest er worden voorkomen dat mensen uit nieuwsgierigheid te dichtbij kwamen. “Er waren, ondanks alle waarschuwingen, toch veel mensen die kwamen kijken. Ook midden in de nacht moesten we ramptoeristen blijven wegsturen.”
Bij de spoedpost meldden zich vrijdagmiddag nog patiënten die niet hadden meegekregen dat de evacuatie was gestart. Ook daar lag een taak voor beveiliging: uitleg geven, rust bewaren en mensen naar de juiste plek verwijzen.
Toen het ziekenhuis eenmaal leeg was, bleef Danny gedurende de nacht aanwezig voor controlerondes binnen en buiten het gebouw. “Dat was misschien wel het meest bijzondere moment. Je kon letterlijk een speld horen vallen in de gangen.” Waar normaal dag en nacht beweging is, hing nu een stilte die bijna onwerkelijk aanvoelde.
“Toch overheerste vooral trots”, zegt hij. “Alles verliep gestructureerd. Iedereen wist zijn rol te pakken en het leek bijna alsof we dit vaker hadden gedaan.”
Terugkijkend vertelt Danny dat de band met collega’s sterker is geworden na die bewuste vrijdag. “Ook met de collega’s van andere hulpdiensten zoals politie, ambulancedienst en brandweer die geholpen hebben. De samenwerking tussen alle afdelingen en overige hulpdiensten is super verlopen.”
Het ziekenhuis weer opstarten bestond uit linten, hekken en zandzakken weghalen en de omgeving weer toegankelijk maken. “Binnen korte tijd schakelde iedereen weer door naar de herstart.” Toen patiënten en collega’s terugkeerden, voelde dat bijna vreemd, herinnert Danny zich. “Alsof die lege gangen en die stilte niet hadden bestaan. Alsof ik alles had gedroomd.”
