Samen met collega’s begon hij in de kelder met het veiligstellen van medische apparatuur. In de kelder bevindt zich een groot deel van het technische hart van het ziekenhuis: installaties, systemen en apparatuur die cruciaal zijn voor het functioneren van de zorg. Dat betekende vooral veel tillen, verplaatsen en improviseren onder tijdsdruk. “We hebben met man en macht gewerkt om alles wat kwetsbaar was zo goed mogelijk te beschermen tegen het water.”
Tot laat in de avond werd doorgewerkt. Rond 22.30 uur waren de belangrijkste voorbereidingen afgerond, maar daarna was de spanning nog niet voorbij. Samen met collega’s van de Technische Dienst werd afgesproken om beschikbaar te blijven in het gesloten ziekenhuis, voor het geval het water alsnog binnen zou komen.
“Als dat zou gebeuren, moesten we direct kunnen handelen. We gingen ervan uit dat er continu gecontroleerd moest worden.” Die controles werden uiteindelijk grotendeels overgenomen door de beveiliging, waardoor er voor Harm en een collega ruimte kwam om even te rusten, midden in de nacht, op de vijfde verdieping. “Rond half vier lagen we even te rusten en zeiden tegen elkaar: misschien zijn wij wel het eerste duo in Nederland dat in een volledig leeg ziekenhuis in bed ligt.”
Toen duidelijk werd dat het water het ziekenhuis niet zou bereiken, begon direct een nieuwe fase: alles weer bedrijfsklaar maken. Medische apparatuur moest opnieuw aangesloten, gecontroleerd en getest worden voordat de zorg veilig kon worden hervat. “Dat opstarten was minstens zo belangrijk als het veiligstellen. Alles moest weer betrouwbaar functioneren.”
Al op dinsdagmiddag was het grootste deel van de apparatuur opnieuw gereed voor gebruik. In de onverwachte leegte van het gebouw ontstond zelfs ruimte om direct ook een inventarisatie uit te voeren die later gepland stond. “Normaal werk je altijd om de zorg heen. Nu konden we ineens overal goed bij en liepen we niemand in de weg.”
Vijf jaar later kijkt Harm vooral terug op de saamhorigheid in die dagen. “Iedereen hielp elkaar, ongeacht functie. Dat was bijzonder om te zien.”
