“Het was een bizarre situatie, maar we zaten allemaal in hetzelfde schuitje. ”Na een ongelukkige val van de fiets door een aanrijding, blijkt al snel dat het mis was. “Mijn been stond in een rare hoek. Toen op de brancard mijn been werd gestrekt, werd de pijn ondraaglijk. Na onderzoek in VieCuri werd duidelijk dat ik een complexe kniebreuk had en geopereerd moest worden. Dat kon pas later in de week: eerst moest de zwelling afnemen.”
Ik lig nog bij te komen van het roesje
De dagen daarna volgt Ans vanuit haar ziekenhuisbed het nieuws over het hoogwater. “Het was tot op het laatste moment spannend of ik op vrijdag 16 juli geopereerd kon worden. Gelukkig ging ik direct ’s morgens naar de operatiekamer. Terwijl ik na de operatie nog bij lag te komen van het roesje, hoorde ik dat het ziekenhuis moest evacueren. Vanuit mijn kamer zag ik dat veel ambulances zich verzamelden op de parkeerplaats. Ik merkte dat iedereen die kon helpen, dat deed. Complimenten voor alle hulpverleners!”
Bizarre situatie
Ans wordt per ambulance naar het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis in Nijmegen vervoerd. “Ik lag samen met een andere patiënte uit Venlo op een kamer, nog beduusd van de operatie en de reis. Wat een dag!” In Nijmegen wordt Ans een paar keer naar een andere afdeling gebracht. “Dat was onrustig, maar de verpleging was heel lief. Natuurlijk was ik heel blij dat ik die maandag naar huis kon. Ik zat achterin onze auto met mijn been recht vooruit, en zag dat de Maas nog steeds hoog stond. Het was een bizarre situatie, die je van tevoren niet kan verzinnen. Ik heb er nog vaak aan terug gedacht.”
