Wilfred, je bent in 2022 gestart als CMIO. Welke resultaten zijn er sindsdien bereikt?
Wilfred: “Natuurlijk zijn er resultaten geboekt, maar mij zijn vooral de lessen bijgebleven. Ik merkte dat er veel misverstanden waren tussen de zorg en ICT. Zorgverleners hadden vaak hoge verwachtingen: ‘we moeten dit, we moeten dat’. Ondertussen worstelde ICT met enorme uitdagingen op de achtergrond – wifi, koppelingen, beveiliging. Twee werelden met verschillende prioriteiten, die elkaar niet altijd begrepen. Precies daar zit mijn rol: de CMIO kan zo’n kloof overbruggen.”
Er worden steeds meer digitale oplossingen aangeboden. Hoe ga je daarmee om?
“Sinds 2016 ben ik bezig met digitale zorg. Toen waren er al 350.000 medische apps, nu bombarderen veel bedrijven ons met steeds meer ‘fantastische’ AI-oplossingen. Maar we kijken kritisch: lost het écht een probleem op, en is het veilig? Wat we geleerd hebben, is dat innovaties pas slagen als ze ingebed worden in bestaande werkprocessen. Een losse gadget kan indruk maken, maar levert zelden duurzame verbetering.”
Je zei ooit: digitale zorg is 20% techniek en 80% organisatie. Geldt dat nog steeds?
“Absoluut. Mensen denken vaak dat het om de techniek draait, maar dat is maar een klein deel. Het echte werk zit in organisatie, cultuur en processen. Bij AI is dat niet anders. Het moet ingebed worden in het zorgproces, alleen dan levert het meerwaarde. AI is veelbelovend, maar in realiteit wordt slechts zo’n 2% van de toepassingen gebruikt. Het gaat dan om serieuze, goed ingebedde toepassingen, niet om wilde ideeën. We zijn bewust voorzichtig. De nieuwe Europese AI-Act stelt strenge eisen: de mens moet ‘in the lead’ blijven, alles moet verantwoord worden, en certificering is verplicht. We werken met patiënten en daar hoort zorgvuldigheid bij. Ja, dat vertraagt de invoering, maar het zorgt ook voor betrouwbaarheid.”
Zijn er voorbeelden waarmee jullie nu al experimenteren?
“Wat bijvoorbeeld op de planning staat, is het inzetten van AI binnen ons beeldopslagsysteem, waarmee je beeldanalyses kunt versnellen. Een ander project is spraakherkenning in het medisch dossier. Nu moet ik voor een CT-scan vaak zes tot acht keer klikken. In de toekomst wil je gewoon kunnen zeggen: ‘CT-coronair voor patiënt X, rekening houden met verminderde nierfunctie’. Dan vult het systeem automatisch de juiste parameters in. Dat gaat onze werklast echt verminderen. Datzelfde geldt voor de verpleging en voor AI toepassingen in het “gewone” werk. Ondanks dat het lijkt alsof we vertragen, zal veel hiervan de komende jaren worden ingevoerd.”
Wat is de grootste les van de afgelopen jaren, en waar ligt de focus voor de toekomst?
“De grootste les is dat digitale zorg niet om techniek draait, maar om mensen en samenwerking. Als zorg en ICT elkaar begrijpen, kun je enorme stappen zetten.”
Lottie, kun je jouw loopbaan bij VieCuri beschrijven?
Lottie: “Deze begon ik in 2009 met een BBL-opleiding, waarbij ik werken en leren combineerde en ervaring opdeed binnen diverse afdelingen van VieCuri. Na mijn afstuderen werkte ik vijf jaar op Cardiologie en nu acht jaar op Shortstay. In 2021 behaalde ik mijn Bachelor of Nursing, wat me de kans gaf om een actievere rol te spelen, waaronder in het verpleegkundig stafbestuur met focus op technologie en innovatie.”
Vanaf dit jaar zet je je in als CNIO. Wat houdt die rol in?
“1 april 2025 ben ik gestart als CNIO. Deze redelijk nieuwe functie is ontstaan vanuit de snelle digitalisering van de Nederlandse gezondheidszorg. De CNIO is de schakel tussen zorg, technologie en verpleegkundige praktijk, en zorgt ervoor dat digitale zorginnovaties daadwerkelijk bijdragen aan betere patiëntenzorg en efficiëntie binnen verpleegafdelingen.”
Wat is jouw drijfveer om deze functie te vervullen binnen VieCuri?
“De functie CNIO wordt steeds belangrijker binnen ziekenhuizen, omdat de snelle technologische ontwikkelingen het risico met zich meebrengen dat digitale vernieuwingen niet goed aansluiten bij de verpleegkundige werkprocessen. Ik vind het dan ook enorm waardevol om VieCuri te ondersteunen bij deze verander-uitdagingen. Dat ik geen computerexpert ben, is voor mij juist een kracht. Het stelt me in staat de juiste vragen te stellen en te zorgen dat oplossingen ook daadwerkelijk aansluiten bij de behoeften van de verpleegkundigen. De rol van CNIO verschilt per ziekenhuis, wat ruimte biedt voor pionieren, eigen inbreng en groei. Het is tegelijkertijd een uitdaging en een kans om bij te dragen aan zowel zorgprofessionals als patiënten.”
Met welke projecten ben je momenteel bezig?
“De afgelopen jaren heb ik meegewerkt aan het Verpleegkundig dossier in ons vernieuwde Elektronisch Patiënten Dossier (EPD). Omdat er altijd ruimte is voor verbeteringen, blijf ik samen met andere ziekenhuizen gezamenlijk bespreken wat er nodig is om het EPD zo efficiënt mogelijk te kunnen inrichten. Daarnaast ben ik betrokken bij de overstap van de DECT-telefoons naar smartphones, waardoor verpleegkundigen sneller patiëntinformatie kunnen opzoeken en invoeren. Ook neem ik deel aan de ‘Denktank Data-gedreven Zorg’, waar we gezamenlijk onderzoeken hoe we data kunnen inzetten om de zorg slimmer en efficiënter te maken.”
Hoe werk je als CNIO samen met de CMIO?
“Wilfred Heesen en ik richten wij ons beiden op het verbeteren van de zorgkwaliteit door het optimaliseren van informatiemanagement, maar vanuit verschillende perspectieven en met elk onze eigen expertise. We overleggen regelmatig en zetten onze gecombineerde kennis in om de digitale transformatie in de zorg te versnellen.”
Welke digitale zorgtoepassing of innovatie zal de komende vijf jaar de grootste impact hebben?
“We zullen te maken krijgen met een groeiende zorgbehoefte, maar het is niet te verwachten dat er snel meer verpleegkundigen worden opgeleid. De jongere generatie kiest steeds vaker voor regelmatige werktijden. Dit vraagt om aanpassing van het zorgwerk, waarbij het verminderen van de administratielast cruciaal is. Een mogelijke oplossing is spraakgestuurd invoeren in het EPD, waardoor verpleegkundigen sneller en efficiënter gegevens kunnen vastleggen, zonder in te boeten op tijd voor de patiënt.”
