Zorg van VieCuri steeds vaker bij patiënt thuis

Jan Greijn heeft al meer dan 30 jaar COPD, een chronische longaandoening. “Mijn longen werken steeds minder goed, er gaan steeds meer longblaasjes kapot”, vertelt 
Jan. Jan werkte jarenlang in de metaalsector en stopte hier 10 jaar geleden mee. Zijn gezondheid liet het niet langer toe. Vanaf toen ging hij beetje bij beetje steeds verder achteruit. “Vooral het laatste half jaar heb ik veel ingeleverd. Drie longontstekingen hebben veel schade aangericht”, vertelt hij. “In de zomer van 2024 fietsten mijn vrouw Maria en ik nog 1500 kilometer, maar nu kan ik nog maar weinig. Ook heb ik op mindere dagen extra zuurstof nodig. Mijn wereld is klein geworden. Gelukkig zijn onze kleinkinderen er: Lis van 7 en Juul van 5. Zij komen regelmatig langs; daar geniet ik enorm van. En daarom geef ik ook niet op, ondanks dat ik uitbehandeld ben. Ik maak er nog iets van!”

De medicatie die Jan al jaren gebruikt voor zijn COPD eisen hun tol: hierdoor lijdt hij sinds enkele jaren aan botontkalking. Er zijn weer andere medicijnen nodig om dit tegen te gaan. “Ik kon kiezen: tabletten nemen, iedere dag zelf een spuit zetten of ieder jaar een infuus. Ik koos voor dit laatste, ik moet namelijk al zoveel medicijnen slikken.”

Jan kreeg het infuus met het middel Zoledroninezuur, inmiddels 3 keer toegediend. De eerste 2 keer deden zorgverleners van VieCuri dit bij hem thuis. Vorig jaar nam Jans schoondochter Lian Greijn-Ottenheijm het over. Zij werkt als Technisch Thuiszorgverpleegkundige bij Proteion.

“Als Technisch Thuiszorgverpleegkundigen dienen wij steeds vaker medicijnen toe waarvoor mensen eerst naar het ziekenhuis moesten”, vertelt Lian. “Sinds 1 jaar dienen we ook infusen toe met het middel Zoledroninezuur. Om dat goed te leren, volgden we een praktijk training bij VieCuri. We konden een dagdeel meelopen op de recovery-afdeling, waar patiënten een infuus krijgen voordat ze een operatie ondergaan. Dat was heel fijn. Ik had uit de boeken en op een neparm wel geleerd hoe ik zo’n infuus moest inbrengen, maar tijdens de training krijg je dat echt goed onder de knie. Ook gaven ervaren verpleegkundigen handige tips.”

Toen Lian de training had gevolgd, was het voor haar niet meer dan logisch om ook haar schoonvader Jan het infuus met Zoledroninezuur te geven. “Jan was de eerste patiënt die ik dit infuus thuis toediende. Eigenlijk was hij dus proefkonijn”, lacht Lian. “Die eerste keer was wel spannend, ik bracht de naald met trillende handen in. Maar het ging goed; ik kon trots zijn op mezelf. En inmiddels heb ik veel ervaring hiermee en gaat het heel vlot.”

Voor Jan is het fijn dat zijn schoondochter hem het infuus kan toedienen. “Het is vertrouwd, ik ken Lian van haver tot gort. Maar het is vooral prettig dat ik niet naar het ziekenhuis hoef voor dit infuus. Ik mag niet meer autorijden en lopen is moeilijk. Dat maakt een ziekenhuisbezoek zwaar. Zeker als je bedenkt dat het toedienen van het infuus maar 20 minuten duurt. Het is heel fijn dat dit thuis kan, dat is veel minder belastend

De situatie van meneer Greijn staat niet op zichzelf; het afgelopen jaar kregen meer patiënten van VieCuri het medicijn tegen botontkalking door de thuiszorg toegediend. “Landelijk zie je een trend om de zorg zo dicht mogelijk bij de patiënt te brengen, liefst thuis. Dit noemen we Ziekenhuisverplaatste zorg”, vertelt Mariëlle Meevis-Hendriks. Zij is projectleider Ziekenhuisverplaatste zorg. “Ook VieCuri heeft verschillende projecten op dit gebied. We kijken eerst welke zorg we buiten het ziekenhuis kunnen bieden. Het liefst door patiënten zelf of een mantelzorger. Daarna kijken we hoe we dit het beste kunnen organiseren. Dit is steeds maatwerk. De juiste zorg op de juiste plek bieden met de juiste mensen, dat is waar het om gaat.”

Vooral het toedienen van bepaalde medicijnen wordt steeds meer verplaatst van VieCuri naar de patiënt thuis. Het gaat dan bijvoorbeeld om een middel als Zoledroninezuur, maar ook om medicijnen in de behandeling van kanker, chronische darmziekten of bepaalde neurologische aandoeningen. “Sommige medicijnen kunnen mensen zelf toedienen met een injectie/spuit. Daarvoor krijgen ze een uitgebreide instructie een verpleegkundige. Andere medicijnen moeten worden toegediend door de thuiszorg.

Ongeveer 20 thuiszorgverpleegkundigen van De Zorggroep en Proteion kregen extra praktijk training bij VieCuri om infusen te prikken . “Alle thuiszorgmedewerkers waren al bevoegd en bekwaam om dit te doen maar kwamen dit voorheen in de praktijk weinig tegen. Het is belangrijk dat ze ervaring opdoen met patiënten. Daarom draaiden de thuiszorgverpleegkundigen allemaal een dagdeel mee op onze recovery afdeling. Zo zorgen we ervoor dat ze genoeg kennis en ervaring hebben om het infuus te prikken en medicijnen toe te dienen. Inmiddels krijgen jaarlijks ruim700 van onze patiënten Zoledroninezuur thuis toegediend. Dat was alleen maar mogelijk en succesvol door hier samen de schouders onder te zetten. ”

Het thuis toedienen van medicijnen heeft veel voordelen. Mariëlle: “Het is veel minder belastend, zeker voor de kwetsbare patiënten. Ook wordt er minder druk gelegd op mantelzorgers, zij hoeven immers niet mee te gaan naar het ziekenhuis. En door deze zorg naar thuis te verplaatsen, hebben we in ons ziekenhuis meer ruimte en personeel om de groeiende zorgvraag op te vangen.”

Mariëlle noemt ook als voordeel dat deze taken het werk van de thuiszorgverpleegkundigen uitdagender en interessanter maken. “En dat helpt om medewerkers te boeien en te binden aan de zorg in onze regio. VieCuri kiest bewust voor samenwerking met thuiszorgorganisaties uit de buurt. Ziekenhuisverplaatste zorg gebeurt overigens niet alleen vanuit VieCuri. We trekken hierin op met het Laurentius Ziekenhuis in Roermond vanuit het samenwerkingsverband Raf. Samen maken we het mogelijk om deze zorg dicht bij de patiënt vorm te geven in de regio.”