Op vakantie in Italië merkt Nancy plotseling een verandering bij haar borst. “De tepel was iets ingetrokken, maar ik was eigenlijk niet in paniek. Ook niet na thuiskomst, toen ik op internet had opgezocht wat er aan de hand kon zijn. Ik dacht aan iets onschuldigs, vooral omdat ik me fit voelde.” Voor de zekerheid gaat Nancy toch naar de huisarts, die haar doorstuurt naar de mamapoli van VieCuri. Daar blijkt het tóch helemaal mis en krijgt Nancy op 49-jarige leeftijd te horen dat ze een kwaadaardige tumor heeft. In de maanden die volgen ondergaat ze een operatie, 8 chemobehandelingen en 15 bestralingen. Op 29 mei 2021 is ze klaar met alle behandelingen.
‘Kaal worden was lastig’
Als Nancy terugkijkt op haar traject, zijn er veel lastige momenten geweest. “Zes van de acht chemobehandelingen maakten me erg ziek. Ik kon bijna niet meer slikken, had een heel slechte stoelgang en werd 2 keer opgenomen. Het allerergste vond ik dat mijn haren uitvielen. Thuis droeg ik een sjaaltje en ik ging nooit naar buiten zonder mijn haarstuk. Dat ik ziek ben geworden is me overkomen, maar ik worstelde vooral met het kaal worden. Het voelde alsof ik mijn identiteit verloor.”
‘Sporten geeft afleiding’
Toch is bij Nancy altijd het glas half vol en is ze strijdlustig. “Tijdens de behandelingen begon ik met sporten. Hoe slecht ik me ook voelde, ik ging 3 keer per week naar de sportschool. Soms zat ik daar alleen maar op de hometrainer, maar alles was beter dan thuis in bed liggen. Ik wist dat bewegen tijdens de behandelingen bijdraagt aan herstel, en het gaf ook afleiding. Het laat je sterker in je schoenen staan en je bent er even uit. Ook focuste ik op gezond eten. Zo dronk ik iedere morgen, en dat doe ik nog steeds, een verse smoothie.”
‘Je moet het samen doen’
De partner van Nancy is in deze zware tijd haar steunpilaar. “Hij heeft alles voor mij gedaan en haalde me soms uit een donkere tunnel. Ook mijn familie en de mensen op mijn werk hebben me enorm gesteund.” Na de behandelingen besloot Nancy psychologische hulp in te schakelen. “Door EMDR-therapie verwerkte ik onder andere dat ik kaal werd en mijn grootste angst: weer ernstig ziek worden. Iedereen die kanker heeft gehad kent dat gevoel, het is een logische emotie. Door de therapie denk ik nu niet meer bij elke pijntje aan een uitzaaiing.”
‘Ik ben sterker geworden’
Nancy deelt haar verhaal omdat ze wil laten zien dat een kankerdiagnose niet voor iedereen het einde betekent. “Verhalen dat iemand niet meer beter kan worden of opnieuw kanker krijgt, hoor je overal. Maar er zijn ook mensen die wél beter worden. Ik wil andere patiënten meegeven dat er kansen zijn om te genezen en dat het goed is om alles aan te pakken wat mogelijk is.”
De nu 54-jarige Nancy pakte een maand na haar laatste behandeling haar werk bij de politie weer op. “Ik ben mentaal sterker geworden. Wel heb ik last van overgangsklachten, die komen door de tabletten die ik slik om niet opnieuw een hormonale tumor te krijgen. Daar heb ik mee te dealen. In het begin ging ik met lood in de schoenen naar de jaarlijkse controle, nu is het vooral gezonde spanning. Het vertrouwen groeit. Als ik weer een goede uitslag krijg, is dat echt een moment om te vieren.”
'Dat ik ziek ben geworden is me overkomen, maar ik worstelde vooral met het kaal worden. Het voelde alsof ik mijn identiteit verloor.’
