Odette heeft een bijzondere rol. Ze is calamiteitenopvang verpleegkundige, ook wel bekend als sein 100. Samen met vier collega's vervult ze deze functie in VieCuri Venray. Het gaat om een kleine groep gespecialiseerde verpleegkundigen met bijvoorbeeld een achtergrond op de intensive care, spoedeisende hulp of ambulancezorg.
Sein 100 is het oproepnummer dat collega's bellen wanneer er acuut iets speelt en snel gehandeld moet worden. Odette draait deze dienst zelfstandig. Ze heeft geen vaste plek op een afdeling, maar beweegt door het hele ziekenhuis en springt bij waar nodig.
De stille spil
Op een avond, een paar jaar geleden, verschijnt er een Ierse man bij de ingang van het ziekenhuis. Op de fiets, zichtbaar onrustig. "I've got pain on my chest", zegt hij. Odette neemt hem mee naar de behandelruimte en maakt een ECG. Het ziet er niet goed uit. "Ik zag meteen dat het niet pluis was. Het leek op een infarct." Na overleg met cardiologie wordt de man met spoed per ambulance naar Venlo gebracht. Ondertussen treft Odette alvast de eerste maatregelen: een infuus en medicatie onder de tong. En zijn fiets? Die zet ze veilig weg in het fietsenhok. Drie weken later staat hij in de centrale hal om zijn fiets op te halen. "Hij sprak me aan en zei: 'The doctor said you saved my life.' Op de hartkatherisatiekamer kreeg hij een hartstilstand." Als Odette hem die avond niet goed had beoordeeld, had het anders kunnen aflopen.
Het is precies wat haar werk typeert: snel schakelen, overzicht houden en beslissingen nemen. Met een achtergrond op intensive care en hartbewaking is ze dat gewend. "Ik word gebeld bij allerlei situaties: een patiënt die onwel wordt op de MRI door ene allergische reactie op contrastmiddel. Iemand op de poli of priklab die niet goed wordt. En ook bij de receptie melden zich mensen met klachten, van een hoofdwond tot pijn op de borst of een val van een steiger. Dan ga ik erop af en kijk wat er nodig is."
'Als collega's bellen, weten ze dat er iemand komt die met ze meedenkt en helpt'
Meer dan verpleegkundige
Wat haar werk bijzonder maakt, is de breedte. Ze is verpleegkundige, maar ook coördinator en aanspreekpunt tegelijk. "Ik heb ook de reanimatiekarren in beheer. We kunnen hier een volledige reanimatie opstarten. Dus niet alleen een AED, maar echt alles: infusen prikken, medicatie toedienen, een patiënt stabiliseren totdat er verdere hulp is."
Hoewel ze veel zelfstandig werkt, staat Odette midden in het ziekenhuis. Ze schakelt met de receptie, artsen, afdelingen en de technische dienst. "Juist doordat het hier kleinschalig is, weten we elkaar snel te vinden en werken we goed samen."
De functie vraagt om verantwoordelijkheid en vertrouwen. "Je moet daadkrachtig zijn en snel beslissingen durven nemen. Ook moet je mensen overrulen en die verantwoordelijkheid kunnen dragen."
De zorg verandert
De rol van sein 100 verandert mee met de ontwikkelingen in de zorg. Door keuzes in de organisatie van zorg, zoals het verplaatsen van operaties naar Venlo, zijn de openingstijden in Venray aangepast en vindt er 's avonds en 's nachts geen zorg meer plaats. Ook buiten het ziekenhuis is meer zorg georganiseerd, bijvoorbeeld voor arbeidsmigranten. "Het is rustiger geworden. We draaien geen nachtdiensten meer, er zijn minder zelfverwijzers en minder acute situaties. Maar op de momenten dat het nodig is, moet er iemand zijn die overzicht houdt en handelt."
En dat is precies wat Odette al 40 jaar in de zorg doet. Met betrokkenheid, ervaring en een scherp oog voor wat nodig is. "Als collega's bellen, weten ze dat er iemand komt die met ze meedenkt en helpt."
